کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر

www.Ravanshenasii.ir

تاریخ : چهارشنبه 10 تیر 1394 05:15 ب.ظ


 در زندگی با «بایدها» و «نبایدها»یی در اطراف خود مواجه می شوم که دنبال کردن برخی از آنها برایم همیشه سخت بوده است. «تو باید بهترین باشی!» و «تو نباید اشتباه کنی!»، شاید مهم ترین آنها باشد. این دو قانون لازم الاجرا موجب شده همیشه در پی فتح کوه های بدون قله باشم!
از خود می پرسم واقعاً چه کسی بهترین است(در هر زمینه ای که در نظر بگیرید)؟! یا چه کسی تا به حال در زندگی اشتباهی مرتکب نشده است؟! اما جوابی برای این سؤال ها نیافته ام. اگر کسی جوابی پیدا کرد، من را مطلع سازد.


 
پس بهتر است اگر بنا به مقایسه است، خویشتن را با خودم مقایسه کنم، نه با فرد دیگری؛ که مقایسه با دیگران همان تلاش برای بهترین شدن را در پی دارد(بهترین باش)که وقتی با شکست مواجه می شود،«پیام اشتباه نکن» را تداعی می کند و این «دلسردی» را در پی دارد؛


حالتی که مشابه با کوهنوردی است که در پی فتح کوه های بدون قله است.پس تلاش می کنم؛ اگر هم در این مسیر اشتباهی مرتکب شدم، ضمن عبرت گیری از اشتباهاتم دوباره تلاش کنم.در واقع اشتباه جزئی از یادگیری است و من در پی یادگیری هستم. من انسانم و یک فرشته نیستم.

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو