تبلیغات
کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر - فراموشی غیر اخلاقی: “زمانیکه مغز برای حفظ خودانگاره مثبت، رفتارهای بد را فراموش می کند”

کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر

www.Ravanshenasii.ir

تاریخ : جمعه 6 اسفند 1395 02:52 ب.ظ

“فراموشی غیر اخلاقی” علت این مساله را توضیح می دهد که چرا خاطرات مربوط به خطاهایمان به مرور زمان محو می شوند.

نتیجه تصویری برای فراموشی

همه ما حداقل برای یک بار هم که شده، دروغ گفته و یا فریبکاری کرده ایم، از مریضی ساختگی تا برنده شدن معجزه آسا در بازی مونوپولی. حال، زمانی که از ما درخواست می شود که آن را به یاد آوریم، آیا آن را بطور کامل و واضح بیاد می آوریم؟ یا اینکه حافظه ما در هاله ای از ابهام آن جریان را به یاد می آورد؟ بر اساس آخرین مطالعات انجام شده که در مجله “مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم” (Proceedings of the National Academy of Sciences) به چاپ رسیده است، به احتمال زیاد ناخودآگاه ما برای حفظ و بقا خودانگاره های مثبت، به ما اجازه می دهد که مواردی را که در آنها مرتکب رفتارهای خطا شده ایم به فراموشی بسپاریم، که این وضعیت به عنوان ” فراموشی غیر اخلاقی” شناخته می شود.

به گزارش نوروسافاری به نقل از مدیکال دیلی، نویسندگان مقاله عنوان داشتند: “فراموشی غیر اخلاقی از آنجا حاصل میشود که خود فرد علاقمند به کاهش پریشانی خود از اعمال غیراخلاقی بوده و تمایل به آن دارد که تصویری مثبت از خویشتن به عنوان یک فرد اخلاقی داشته باشد.”

به بیان دیگر، ما خود بازیابى این خاطرات را محدود میکنیم، چرا که دوست نداریم که در مورد خودمان به عنوان یک فرد غیراخلاقی فکر کنیم. بنابراین، دست به توجیهاتی در خصوص رفتارهایمان می زنیم که به نتایج مثبتی منتج خواهند شد. به هر حال سوال مهم این هست که آیا این فراموشی آسان خاطرات، مجوز انجام رفتارهای غیراخلاقی بیشتر را به ما خواهد داد؟

 مطالعات انجام شده:

در طی ۹ مطالعه انجام شده که با استفاده از نمونه های گوناگون و با حضور۲۰۰۰ شرکت کننده انجام پذیرفت، نویسندگان این تحقیق، مریم کوچکی از دانشگاه نورث وسترن و فرانسیسکو جینو از دانشگاه هاروارد، به دنبال دریافتن این نکته بودند که چرا افراد “فراموشی غیراخلاقی” را تجربه میکنند و آیا این مسئله احتمال ارتکاب بیشتر به رفتارهای غیراخلاقی را افزایش می دهد؟

در یک آزمون اولیه که بصورت آنلاین و بر روی ۳۰۰ فرد بالغ و با انتخاب تصادفی آنان انجام شد از شرکت کنندگان خواسته شد “در خصوص اعمال اخلاقی و غیراخلاقی خود و یا رفتارهای اخلاقی و غیراخلاقی شخص دیگری بنویسند”. سپس از آنها خواسته شد دو پرسشنامه با این مضامین که، با چه دقتی حوادث مذکور را به خاطر می آورند و نیز در حین ارتکاب این اعمال چه احساسات و افکاری را داشته اند، را پرنمایند. در نهایت محققان به این نتیجه رسیدند که شرکت کنندگان در این آزمون، در رفتارهای غیر اخلاقی حافظه کمرنگ تری نسبت به اعمال اخلاقی خویش داشتند. ضمناً برای کسانی که اعمال اخلاقی شخص دیگری را بیاد می آوردند، وضوح خاطره بر اساس اخلاقی و یا غیر اخلاقی بودن رفتار آن شخص متفاوت نبود.

در تحقیق دیگری، که با مشارکت ۷۰ دانشجوی دوره لیسانس و در یک آزمایشگاه انجام شد، در طی یک بازی پرتاب سکه (coin-toss) شرکت کنندگان این فرصت را  داشتند که با تقلب در بازی، پول بیشتری را بدست آوردند. دو هفته بعد، آنها به آزمایشگاه برگشتند و یک پرسشنامه حافظه ای مشابه را پر کردند. محققان این هدف را دنبال می کردند که میزان یادآوری جزئیات بازی پرتاب سکه را با جزئیات غذایی که شرکت کنندگان در شب انجام بازی میل کرده بودند، مقایسه نمایند.

یافته ها نشان داد که ۴۳ درصد از کسانی که در پاره ای از موارد تقلب کرده بودند در مقایسه با کسانی که بدون تقلب بازی کرده بودند، از حافظه بدتری برخوردار بودند. اگرچه، حافظه متقلب ها در مورد جزئیات شام شب مسابقه از رفتارشان در مسابقه تائیر نگرفته بود. خب پس چرا این رفتار متقلبانه با وضوح کمتری به یاد آورده شد؟

کوچکی و چینو در مقاله خود نوشتند: “زمانی که افراد میخواهند یک رویداد خاص را فراموش کنند، حافظه آنها در خصوص جزئیات رویداد به احتمال زیاد ضعیفتر از زمانی است که آنها اشتیاق و یا قصد به خاطر آوردن رویداد را دارند”. در طول زمان، خاطرهء اعمال غیراخلاقی کم رنگ تر می شوند.

در یک مطالعه دیگر که با شرکت ۲۲۰ دانشجو انجام شد، محققان نتایج حاصل از یک بازی پرتاب تاس را مورد مطالعه قرار دادند تا بواسطه آن دریابند که شرکت کنندگان در آزمون با چه دقتی قادر به یادآوری رفتارهای نادرست خود می باشند. متعاقب آن سه روز بعد و بر اساس خاطرات گزارش شده از آن آزمون، شرکت کنندگان یک بازی “ترکیب کلمات” (word-scramble) را انجام دادند که این بازی به آنها فرصت این را می داد که برای کسب  پول بیشتر، در مورد عملکردشان دروغ بگویند. شرکت کنندگان در این سناریوی “تقلب-محتمل”، جزئیات بازی پرتاب تاس را با دقت کمتری بیاد آوردند. همچنین احتمال اینکه آنها در بازی دوم تقلب کرده باشند بیشتر بود، که این امر به عنوان یک “اثر غیر مستقیم” از زوال حافظه آنها تعبیر شد.

به نظر می رسد که؛ شاید فراموش کردن خطاهایمان راحتترین راه برای فرار از یک مخمصه باشد، اما به واقع این مسئله ما را مجبور به تغییر رفتارمان نمی کند. برعکس، احتمال ارتکاب رفتارهای غیر اخلاقی را افزایش می دهد. این نکته حائز اهمیت است که به یاد داشته باشیم، فراموش کردن همه بی خردیهایمان آسان نخواهد بود، خصوصاً آنهایی که عواقب وخیمی دارند.

مطالعات پیشین مشخص نمودند که هر دو خاطرات بد و خوب ذاتاً به بسترهایی که ما خاطره را در آن تجربه میکنیم، مرتبط هستند. اسکنهای fMRI نشان می دهند که برای فراموش کردن خودخواسته خاطرات گذشته، اشخاص طرز تفکر خود نسبت به زمینه های آن خاطرات و نیز محرکهای زمینه ای (ضمنی) را که میتوانند موجب یادآوری آن خاطرات شوند، از قبیل مناظر، صداها، بوها، اینکه کجا هستند یا با چه کسی هستند و یا چه زمانی از روز است، کیفیت روشنایی و غیره  را تغییر می دهند.

فراموشی غیراخلاقی می تواند کمکی باشد برای توضیح اینکه چرا انسانهای خوب مکرراً به رفتارهای “خود مخرب” (self-destructive) می پردازند و چگونه در طول زمان از آن رفتارها فاصله می گیرند.

شاید نیاز است در خصوص رفتارهایمان مراقب تر باشیم تا بتوانیم بدون بی صداقتی با خویش تصاویر اخلاقیمان را حفظ نمائیم.

 

 

لینک گزارش این پژوهش در ژورنال PNAS:

Memories of unethical actions become obfuscated over time

لینک مطلب اصلی در مدیکال دیلی:

Unethical Amnesia: When The Brain ‘Forgets’ Bad Behavior To Preserve Positive Self-Image

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر