تبلیغات
کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر - اختلالات شبه جسمی

کلینیک مجازی مشاوران و روانشناسان برتر

www.Ravanshenasii.ir

تاریخ : یکشنبه 6 فروردین 1396 05:54 ب.ظ


نتیجه تصویری برای اختلال شبه جسمی

اصطلاح شبه جسمی (SOMATOFORM) از كلمه یونانی soma به معنی "بدن" گرفته شده است. اختلالات شبه جسمی گروه وسیعی از بیماری ها هستند كه نشانه ها و علایم جسمی مؤلفه اصلی آنها را تشكیل می دهند. این اختلالات در برگیرنده تعاملات میان ذهن و بدن هستند و در آنها مغز، از راههایی كه هنوز شناخته نشده است، پیامهای مختلفی ارسال می كند كه بر آگاهی فرد تاثیر می گذارد و از وجود یك مشكل جدی در بدن خبر می دهد. به علاوه مكانیسم های ناشناخته روانی یا مغزی نیز وجود دارند كه تغییرات جزئی یا غیرقابل شناسایی در شیمی عصبی، فیزیولوژی عصبی و ایمنی شناسی عصبی ایجاد می كنند و باعث بروز این بیماری می شوند.
پنج اختلال شبه جسمی خاص شناخته شده است. 
1- اختلال جسمانی كردن كه وجه مشخصه آن شكایات جسمانی متعددی است كه با دستگاه های عضوی مختلفی مرتبط هستند.
2- اختلال تبدیلی كه با یك یا دو شكایت عصبی مشخص می شود.
3- خود بیمارانگاری كه بیشتر با باور بیماران به داشتن بیماری خاصی مشخص می شود تا تمركز روی علایم.
4- اختلال بدریختی بدن، باور غلط یا مبالغه آمیزی است مبنی بر ناقص بودن بخشی از بدن
5- اختلال درد، عبارتست از نشانه هایی از درد كه به طور كامل با عوامل روانی مرتبط هستند یا بر اثر این عوامل تشدید می شوند.
  

اختلال تبدیلی conversion

اختلال تبدیلی نوعی آشفتگی در كاركردهای جسمی است كه با مفاهیم كنونی مربوط به آناتومی و فیزیولوژی دستگاه های عصبی مركزی یا محیطی مطابقت نمی كند. این اختلال نوعاً در زمینه استرس رخ می دهد و كژكاری قابل ملاحظه ای به بار می آورد.
اختلال تبدیلی عبارت است از یك یا چند نشانه عصبی (مثلاً فلج، كوری و پارستیزی) كه با یك اختلال طبی یا عصبی شناخته شده قابل توجیه نیست. به علاوه تشخیص این اختلال ایجاب می كند كه عوامل روانشناختی با شروع یا تشدید علایم ارتباط داشته باشند.
تشخیص اختلال تبدیلی مختص نشانه هایی است كه بر حركت ارادی یا كاركرد حسی تأثیر می گذارند، یعنی نشانه های عصبی كه پزشك نمی تواند نشانه های عصبی مذكور را صرفاً براساس یك اختلال عصبی شناخته شده توجیه كند.
نشانه های حسی: در اختلال تبدیلی، بی حسی و پارستزی بخصوص در اندام ها شایع است.
نشانه های اختلال تبدیلی ممكن است، اندام های حسی ویژه را درگیر كند و سبب كری، كوری و دید تونلی گردد. این علایم ممكن است یك طرفه یا دوطرفه باشند ولی ارزیابی عصبی سالم بودن راههای حسی را نشان می دهد. برای مثال در كوری تبدیلی، بیمار بدون برخورد با اشیای اطرافش یا آسیب رساندن به خود راه می رود. مردمك هایش نسبت به نور واكنش نشان می دهد و پتانسیل های فراخوانده قشر مخش طبیعی است.
نشانه های حركتی: نشانه های حركتی مشتملند بر حركات غیرطبیعی، اختلال در راه رفتن، ضعف و فلج، لرزش های موزون آشكار، حركات كره ای، تیك و حركات پرتابی نیز ممكن است مشاهده شود. كلاً هنگام توجه به این حركات شدت آنها بیشتر می شود.
یك نوع اختلال راه رفتن در اختلال تبدیلی دیده می شود كه ناایستی-بدگامی نام دارد و شامل تلوتلوخوردن، حركات پرتابی خشن و نامنظم تنه و حركات موجی دست ها است. چنین بیمارانی بندرت روی زمین می افتند و اگر هم بیفتند معمولاً آسیبی نمی بینند.
سایر اختلالات حركتی شایع عبارتند از: فلج و ضعف كه ممكن است یك، دو یا هر چهار اندام را گرفتار كند، هرچند توزیع عضلات درگیر با راههای عصبی هماهنگ نیست.
تشنج های كاذب نشانه دیگری در اختلال تبدیلی است.
نشانه های روانشناختی مختلفی با اختلال تبدیلی همراه هستند مانند:
بی تفاوتی زیبا. این اصطلاح به نگرش جسورانه و نامتناسب بیمار نسبت به نشان های جدی اطلاق می شود، یعنی به نظر می رسد بیمار در این حالت نسبت به آنچه كه اختلالی مهم محسوب می شود بی اعتناست. با این حال این بی اعتنایی آرام ممكن است در برخی بیماران دیده نشود.
همانند سازی: بیماران مبتلا به اختلال تبدیلی ممكن است به طور ناخودآگاه نشانه هایشان را از افراد مهم زندگیشان الگوبرداری كرده باشند. برای مثال پدر، مادر یا شخصی كه اخیراً فوت كرده است، ممكن است به صورت الگویی برای اختلال تبدیلی بازماندگان درآید. در جریان واكنش سوگ بیمارگونه، بازماندگان به طور شایعی دچار علایم فرد فوت شده می شوند.

روشهای درمان بیماری

نشانه های اختلال تبدیلی معمولاً خودبه خود برطرف می شوند گرچه احتمالاً روان درمانی حمایتی یا رفتاری رفع آنها را تسهیل می كند. در مورد بیمارانی كه نسبت به موضوع روان درمانی مقاوم هستند، درمانگر ممكن است روان درمانی معطوف بر مسائل استرس و مدارا را پیشنهاد نماید.
هیپنوتیزم، داروهای ضداضطراب و تمرینات آرامش رفتاری و تمدد عضلانی در برخی موارد مؤثرند.
رویكردهای روان پویشی مشتملند بر، روانكاوی و روان درمانی بینش گرا كه در آنها بیمار به جستجوی تعارضات درون روانی خود و نمادگری نشانه های اختلال تبدیلی می پردازد.

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر